Het is een 10-13.
Laat maar met rust.
PINDAKAASREEP
VERSE GROENTE
Al, hoor je me?
Hé Al, hoor je me?
Al, hoor je me?
Hoe gaat het met je been?
Goed. Ik voel me prima.
Wat is er? Is John in orde?
Met John gaat het prima.
Herinner je je m'n eerste interview nog?
Je enige interview, bedoel je?
Je vroeg me van alles over waar ik vandaan kom.
De nederzettingen. De koning en z'n tijger.
Vertel je nu eindelijk wat ik wil weten?
Nee, ik ga je niets vertellen.
Ik ga het je laten zien.
Ik ga naar huis, Al.
Ik ga terug en jij moet me brengen.
Is John er?
Virginia?
Dat is een heel eind weg.
Ik had nooit weg moeten gaan.
M'n vriend...
Volgens mij had hij gelijk.
Daar hoor ik thuis.
Daar zou ik moeten zijn.
Als je dat denkt, dan moet je erheen gaan.
Je kunt meegaan.
Jullie allemaal.
Alexandria is een goede plek met goede mensen.
Jullie zouden een aanwinst zijn.
Ik weet niet of ik het in deze staat zou redden.
En jij ook niet. -M'n been is in orde.
Ik heb het vaker gedaan en als Al me helpt...
Je weet niet wat er daar is.
Dat weet niemand.
Ik dacht dat June, Charlie en ik naar m'n huisje konden gaan...
als ik het veiliger kan maken.
En zelfs dat is een gestoord idee, want m'n hutje is ver weg.
Maar niet zo ver als Virginia.
M'n besluit staat vast.
Nou, wanneer ga je dan?
Morgen.
Eet je wel mee?
Het is vis, maar we hebben vast ook artisjokken in een pot of zo.
Dat gaat niet, ik moet nog wat dingen doen...
voordat we morgen vertrekken.
Kom wel afscheid nemen. -Dat zal ik doen.
Misschien verander je nog van gedachten.
We maken samen veel mee, hè?
Zeg dat wel.
Dingen die lastiger zijn dan naar Virginia gaan.
Ik waardeer het aanbod echt.
Maar...
ik heb hier echt alles wat ik nodig heb.
Bedankt.
Het spijt me.
Er zit een gat in het hek.
En ik kan blijkbaar niet mikken.
De deur is open.
Wat denk je?
Ik wissel de collectie af.
Dit is een Latour uit 1961. Veel beter dan die uit 1966.
De wijnkelder is erg...
uitgebreid.
Waar is iedereen?
Ik wil met je praten.
Ik...
Ik ga terug naar Virginia.
Al brengt me, maar er is plek voor iedereen.
Een roadtrip. Die heb ik zelf ook vaak gemaakt.
Ik wil nooit meer dat busje in.
Waarom zouden we zo'n dwaze reis ondernemen?
Je weet wie we dan tegenkomen.
Mensen zoals wij.
Ik kan het echt niet.
Ik red het niet langer maar net, ik overleef gewoon.
Kijk om je heen.
Ik heb het beste gevonden wat deze barre rots te bieden heeft.
Waar jij heen gaat, daar is niets voor mij.
Er is nergens iets voor me.
Veel plezier.
Een veilige reis.
En Alicia?
Waar is ze?
Ze woont niet meer in het grote huis.
Nou, volgens mij is ze daar nooit naartoe gegaan.
Ik zag haar volgens mij vorige week in de tuin.
Ben je daar?
IK BEN BOVEN
Kom op.
Alicia, we moeten praten.
Dat gaat niet. Niet nu.
Je hebt veel meegemaakt.
Ik weet dat het lijkt alsof het niet beter wordt...
maar ik kan je helpen.
Ik heb je hulp niet nodig.
Wat is dit?
Die zijn niet van mij.
Ze zijn van iemand anders, die ze aan doden vastmaakt.
Lok je ze daarom?
Eén van hen moet toch iets hebben.
Wat je hier doet... Dit is niet veilig.
Iemand heeft hulp nodig.
Je weet niet wanneer ze geschreven zijn en of diegene nog in leven is.
Maar er zijn andere manieren om te doen wat je probeert te doen.
Strand en Luciana zeiden dat ze je al weken niet hebben gezien.
Ze helpen me hier niet mee. -Dat bedoel ik niet.
Ik ga morgen naar het oosten.
Terug naar waar ik vandaan kom. Ga met me mee.
Dat zou goed voor je zijn en je zou er iets goeds kunnen doen.
Iemand heeft hier nu hulp nodig. -Dat weet je niet.
Straks raak je nog gewond.
Ik vertrek morgenochtend.
Je weet me te vinden als je van gedachten verandert.
Over een paar weken kun je weer vissen.
Het is al zo lang geleden. Je moet het me leren.
Meen je het?
Je hebt deze maand meer forelbaarzen gevangen...
dan ik in m'n hele leven.
Dat bedoel ik niet, John.
Wat je tegen Morgan zei. Dat je teruggaat naar je huisje.
O, dat heb je gehoord.
Ja, dat heb ik gezegd. En ik meende het.
Denk je dat het huisje er nog staat?
Ik heb de deur op slot gedaan.
Wil je niet gaan? -Dat zeg ik niet.
Ik speel gewoon met het idee.
Gezien m'n staat en de omstandigheden...
John, het is al goed. Ik...
Laat mij maar.
Deze druiven zijn niet bedoeld voor gramschap.
Laten we het gat in het hek gaan zoeken.
Blij dat ik ben langsgekomen voordat ik vertrok.
Komt het goed met haar? -Ze redt het wel.
Misschien kun je me vertellen wat er daar is gebeurd.
Denk erover na.
Ze riep niet eens om hulp. -Ze zegt tegenwoordig weinig.
Bedankt voor je hulp. Erg fijn.
Hoelang spoelen er al doden aan?
Dat hebben we pas één keer meegemaakt.
Meestal is er dan stroomopwaarts iets aan de hand.
We moeten onderzoeken wat er is.
We beginnen... -John, dat kun je nog niet aan.
Je kunt ook niet alleen gaan.
Ik ga met je mee. -Ik doe het wel.
Je ging toch weg? -Morgenochtend pas.
Die brug is een eind weg. Als er iets misgaat...
Dan ben je de eerste die het weet.
Hier. Ik heb er nog een in de truck.
Hou hem bij je. Als er iets misgaat, bellen we.
Wees voorzichtig.
Jij ook.
Ik heb de wapens net afgesteld.
Het komt wel goed.
Ik weet waar ze zijn.
Ik bekeek de briefjes, niet hoe ze vastgemaakt zijn.
Dat is AGL, een houtzagerij 16 km verderop.
We zijn erlangs gereden, maar hij is overgenomen.
Hij zit vast vol doden.
Wie deze briefjes schrijft, heeft meer hulp nodig dan ik dacht.
Ik ga zelf wel kijken. -Ik ga met je mee.
Dat hoeft niet. -Ik ga mee.
Dan moeten we wel terug.
We kunnen verderop de rivier oversteken.
Nee, het lukt me hier wel met de kabel.
Wacht even..
NEEM ALLEEN WAT JE NODIG HEBT IK ZIE JE VERDEROP
Heb je zoiets ooit eerder gezien?
Ik ga m'n camera halen. -We moeten doorgaan.
Terug naar John en Charlie. -Ik wil dit gewoon even snel filmen.
Misschien is het een verhaal.
Wat zei hij over me? -Wie?
Je hebt hem geïnterviewd.
Zo werkt dit niet.
Hij heeft veel verteld over Laura.
De rest vertelde me over Naomi.
Ik heet June.
Niemand zei iets over een June. Wil je me meer over haar vertellen?
Het hoeft niet.
Ik wil gewoon helpen.
Ik heb er m'n redenen voor, maar...
misschien helpt het.
Denk erover na.
Hoe gaat het dan verder?
Stel dat je gelijk hebt en we kunnen iemand helpen.
Wat dan?
Voor jou maakt het niets uit, jij gaat weg.
Ik ben gehaast vertrokken, weet je wel?
Ik heb niet eens afscheid genomen.
Ze weten niet waar ik ben of wat er met me is gebeurd.
Je bent gevlucht.
Ik dacht dat ik maar één optie had.
Hen verlaten.
Ik dacht dat ik wel moest.
Misschien zijn ze er niet meer. -Ik denk het wel.
Ze zijn sterk.
Net als jij.
Die vriend waar ik je over heb verteld...
Degene die zei dat ik de wereld en mensen wel terug zou vinden...
Toen ik dat te horen kreeg, vertrok ik meteen.
Om te ontsnappen. Om te zorgen dat hij ongelijk had.
Ik wil hem aankijken en zeggen dat hij gelijk had.
Daar heeft hij recht op.
Want hij had gelijk.
Ik zeg het je gewoon...
omdat ik niet wil dat je het op de pijnlijke manier ontdekt.
Kom op.
Dat houdt de wolven wel uit de kippenren.
Zullen we ons terugtrekken in de kelder?
Wat doen we hier?
Genieten van onze winst.
Ik weet niet wat er nog is.
Waar ik moet zijn.
Waar ik voor moet vechten.
We stellen onszelf al zo lang dezelfde vragen.
Ik wil mezelf vermaken terwijl ik ze stel.
Kom op.
Wacht.
Degene die om hulp vraagt, heeft er vast een reden voor.
Laten we eerst uitzoeken wat die reden is.
Daar is geen tijd voor.
Kom je?
Charlie, je hoeft niet te praten, je hoeft niets te zeggen...
maar ik wil je om een gunst vragen.
Wil je een spelletje met me spelen?
Ik heb zelfs meerdere Z's, mocht je zin hebben in pizza.
Qua woorden, dan.
Wil jij eerst?
Weet je, ooit zei ik zelf ook niet zo veel.
Ik had iets gedaan...
waar ik niet trots op was.
Iets wat je gewoon niet met rust laat.
En je blijft er maar aan denken.
En dan...
Dan begint het aan je te knagen.
Tot je denkt dat er misschien niets meer over is.
Niets wat je zou willen houden.
Maar toen gebeurde er iets.
Ik vond iemand om mee te praten.
Nou ja, zij vond mij.
Het punt is...
door het tegen haar te zeggen...
vond ik m'n weg terug naar de wereld.
Ik kon het mezelf vergeven.
Weet je wel?
Sorry, als ik te ver ga...
Ik vond gewoon dat ik het moest zeggen.
Je mag wanneer je wilt een woord spelen, oké?
Wacht hier maar. Ik ben zo terug.
Goed om je weer op de been te zien.
Ja, ik heb een goede verpleegster.
Ik was net bezig met wat huishoudelijk werk.
Waar heb ik dit genoegen aan te danken?
Ik heb je hulp nodig.
Charlie is weg, ze loopt ergens in haar eentje rond.
Gezien m'n fysieke beperkingen...
ben ik bang dat ze alleen blijft als ik naar haar op zoek ga.
Weet je wel wie je om hulp vraagt?
June en Al zijn ver weg en Morgan...
Ik weet niet waar hij is.
Waarom denk je dat ik zou helpen?
Ze heeft m'n vriend neergeschoten. -Nou...
Ik heb een kogel gevangen voor de mensen die hier wonen.
Daar val jij ook onder.
Volgens mij sta je bij me in het krijt.
Ik zou Luciana er niet bij betrekken.
Jij moet wel rijden.
Ik heb vandaag nogal veel gedronken. -Top.
Daar. Daar komen ze vandaan.
Daar. Ze zitten vast in die kamer.
Wacht, nee.
Ik ga dit doen. -Dat weet ik.
Laat me je helpen.
Nee, je...
Je hoort in leven te zijn. Je was...
Dit is dagen geleden gebeurd.
Je had hem niet kunnen redden.
KOM SNEL
Mam zou hem gevonden hebben, ze zou...
Ze zou hem gered hebben.
Ik ben lang buiten geweest.
Met Strand, Luciana, Nick...
Op zoek naar die mensen en daarom...
Dat is wat we deden. We deden wat we moesten doen.
Ik was er goed in, ik...
Ik was er goed in.
Zoals je moeder was, bedoel je? Vóór het stadion?
Maar ze veranderde.
Zodat jij kunt veranderen.
Ik heb veel goed te maken.
Ik ook.
Waarom slaap je in de kas?
Diegene redden, dat heeft je een reden gegeven, toch?
Een reden om te vluchten.
Maar Strand en Luciana...
Ze hebben je nodig.
Je kunt ze helpen. Hen redden zoals je moeder deed.
Je kunt er voor hen zijn.
Ja, maar jij zou er ook voor ons kunnen zijn.
Toch?
Waarom ga je dan weg?
Laten we stroomopwaarts kijken.
Het moet ergens vandaan komen.
Kun je dat ding even uitzetten?
Ik wil best praten, maar...
hij mag niet horen wat ik ga zeggen.
Als dat nodig is.
John is in dat huisje verliefd geworden op Laura.
Ik ben Laura niet.
Ik ben de vrouw die bang was en is gevlucht.
Niet alleen van John.
Van alles.
Zo ben ik.
John wil terug naar het huisje.
Als we dat doen, ben ik bang dat hij ontdekt dat ik Laura niet ben.
Nooit geweest.
En zodra hij dat weet...
Ik...
Ik geef niemand advies.
Dat is niet wat ik doe.
Maar omdat we alleen praten...
weet je wel, onofficieel...
Je bent elke dag bij John, je helpt hem.
Je helpt hem erbovenop.
Dat is wie je nu bent.
Gisteren is gisteren.
Maar vandaag is vandaag.
En God weet of er een morgen zal zijn.
Ik lijk m'n moeder wel.
Daarom doe ik dit niet.
De doden die aanspoelen...
Dat komt niet door een ingestorte brug.
We moeten teruggaan. Nu.
Ik zie haar nergens.
Ze heeft allerlei boeken.
Een paar van de school in de stad verderop.
Kom op.
Je moet weten dat ik een agent was.
Ik was een miljonair.
Iedereen was vroeger iets.
Dus dit is je plan? Gewoon...
Heb je een beter idee? -Ja.
Zodra ik genezen ben en dit geregeld is...
gaan June en Charlie mee naar m'n huisje.
En dan?
Wat gebeurt er daarna?
Dat moet ik nog bedenken.
Dat geldt voor iedereen.
We zijn klaar, Morgan. Bedankt voor je hulp.
We moeten ons ergens verschuilen.
Ik red me wel in m'n eentje.
Ik red me wel, zeg ik toch?
Charlie, wat wil jij?
Wat wil je?
Heb je niet genoeg gedaan?
DE KLEINE PRINS
John, ben je daar? John?
Waar ben je? Alles oké?
Het gaat stormen. -Ja, dat weet ik.
Waar ben je? Alles oké?
John, hoor je me?
Wat doe je? We moeten teruggaan.
Niet in dit weer. -Maar John...
Toen ik een halve ton artillerie op het dak laste...
moest ik wat opgeven.
Zoals rijden met windstoten van 160 km per uur.
Wat was dat in godsnaam?